Voor alles

Het is een jaar geleden: elf hele weken lang verbleef ik in zelfisolatie bij mijn ouders in Drenthe, bang voor Corona – bang voor de dood. Ik zag Melle niet, ik zag de kinderen niet. Dagelijks vroegen ze me wanneer ik zou terugkeren. Het was hartverscheurend.

Geen moeder houdt dat vol, tenzij je ontzettend veel van het leven houdt. Het was amper vol te houden, maar ik wist: het is voor een goed doel, dit gaat over. En dan ben ik er nog, dan kan ik nog jaren bij mijn geliefden zijn.

Voor Melles moeder was dat anders. Twee weken geleden besloot zij een einde te maken aan haar leven. Niet omdat ze niet van het leven hield, maar omdat zij het niet kon dragen. Ze leed sinds haar twaalfde aan depressie. Elke dag was voor haar een strijd: opstaan, zich aankleden, naar de winkel gaan, eten koken. Natuurlijk waren er lichtpuntjes, zoals de geboorte van haar kleinkinderen, bezoek van familie, literatuur en muziek. Maar bovenal was er een diep zwart gat, dat er altijd keihard doorheen kwam.

Tijdens onze laatste ontmoeting, een week voor ze haar verlossende drankje zou nemen, liet ze Melle en mij een video zien waarop Wende Snijders een gedicht van Joost Zwagerman ten gehore brengt. Het lied heet ‘Voor alles’ en omschreef hoe mijn schoonmoeder zich haar hele leven heeft gevoeld: bang voor alles – behalve voor de dood.

Ze vond herkenning in de tekst en hield van Wende Snijders’ stemgeluid. Toen we het samen luisterden, huilden we om de tragiek dat je zó van het leven kunt houden en het toch niet kunt leven. Om het achter moeten laten van mensen van wie je houdt. Om de liefde, die door ons en onze kinderen nooit zal verdwijnen.

Joost Zwagerman, die ook aan depressie leed,  pleegde zelfmoord in 2015. Daarvóór had hij Wende Snijders gevraagd of zij zijn gedicht ‘Voor alles’ op muziek wilde zetten. Zij had nog geen gehoor aan zijn verzoek gegeven toen zij op een ochtend de krant opensloeg en las dat Joost Zwagerman er niet meer was. Op dat moment besloot zij het lied alsnog te schrijven. Lees het hele verhaal en de songtekst hier. Denk je zelf aan zelfmoord? Praat erover en bel 113.

Meer weten over hulp bij zelfdoding? Kijk op de website van van de NVVE.

4 antwoorden op “Voor alles”

  1. Poeh, heftig Hann en Melle (en ook voor jullie kinderen), zo’n nare aandoening, vaak zo onzichtbaar en met zulke intrieste gevolgen. Veel sterkte gewenst.

  2. Lieve Hann, ik ben even sprakeloos. Vanwege de inhoud van je verhaal, maar ook van hoe indrukwekkend je het beschrijft. Ik wens jou, je gezin, en iedereen die Melle’s moeder lief is heel veel sterkte. En inderdaad, de liefde blijft bestaan. ❤

  3. Jee, Hann… Sterkte voor jullie. Ook al weet je dat het gaat gebeuren, ik vind het heftig blijven. Dit gedicht is voor mij wel herkenbaar, zij het niet voor mezelf gelukkig, maar ik denk dat het inderdaad goed verwoordt hoe iemand zich kan voelen..

  4. Wat ontzettend goed dat je dit zo persoonlijke verhaal vertelt in een blog Hann. Zodat het gelezen en gedeeld kan worden. Zoveel pijn in stilte lijkt me heel zwaar.
    Ik wens je alle sterkte toe. Gecondoleerd met jouw schoonmoeder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *